1A AKTO
INT. – FORTALEZA BUSSTACIDOMO – MATENE
La geedzoj OSKARO kaj KAROLINE atendas la buson al Guaramiranga, kiam la edzino demandas al la BUSKONTROLISTO.
KAROLINE
Saluton! Ĉu la buso alvenos tre malfrue? Ni estas atendantaj ĝin antaŭ duonhoro.
BUSKONTROLISTO
Ne, la buso paneis, sed ĝi estos riparita en ĉirkaŭ dek minutoj.
KAROLINE
Dankon, sinjoro!
La buso alvenis en dek-kvar minutoj kaj ĉiuj ekenbusiĝis al la businternregiomo.
INT./EXT. – BUSO – MATENE
Kiam ili estas enbusiĝantaj, Oskaro demandas al la ŜOFORO.
OSKARO
Bonan tagon, sinjoro! Je kioma horo ni alvenos al Guaramiranga? Ni volas alveni por la tagmanĝo ĝustatempe.
ŜOFORO
(feliĉe)
Ni alvenos al Guaramiranga je la dekdua horo. Vi povos tagmanĝi akurate!
La veturilo estas iom malnova, sed ĝi estas komforta. Sur voje, ili vidas belajn pejzaĝojn kaj Karoline parolas al sia edzo.
KAROLINE
Mia karulo, kiaj tre belaj pejzaĝoj! Ĉu ne?
OSKARO
Jes, ĝi estas tre belaj! Ni devus loĝi ĉi tie, malproksime de la grandurbo! La ĉiutaga vivo en Fortaleza estas tre streĉa, sed ni bezonas serĉi pageblajn oficojn.
KAROLINE
(determine)
Ni povas studi al iu publikkonkurso por elveni Fortaleza kaj serĉi iu bela domo en la provinco.
Post ĉi tiu konversacio, ili ekdormetas en la komfortebla buso kaj vekiĝas, kiam la veturilo estis ascendanta la monto. Dum la ascendado, Karoline naŭzas, ĉar la buso necesis veturi pli rapide pro la ŝoforo estis malfrue.
KAROLINE
(naŭze)
Oskaro, mi estas iomete naŭza. Ĉu ni estas proksimaj de la urbo?
OSKARO
Ja, mia amato! Ni jam preterpasas la disduiĝon, kiun kondukas al Mulungu. Ni alvenos en dek minutoj.
KAROLINE
(konsole)
Tre bone!
La buso alvenis al la urbo je la dekdua dudek kaj Karoline, kiu neniam sciis Guaramiranga, trovis sian kun bela urbo kun kelkaj floroj, arboj kaj belkonstruaĵoj.
KAROLINE
(entuziasme)
Kia bela loko! Kiom mirindaj konstruaĵoj! Mi volas scii ĉiom tion!
OSKARO
(ĝoje)
Nepre! Vi bezonas vidi tiun urbon en la nokto! Estas tre bela! Krome ĉi tie havas bonan manĝo kaj muzikon.
KAROLINE
Tre bone!
Kiam la buso alvenis al la haltejo, Oskaro kaj Karoline parolas al la ŝoforo.
OSKARO
Dankon! Vi ŝoforas bone! Ĝis!
ŜOFORO
Dankon! Ĝis la venonta vojaĝo!
OSKARO
Ĝis!
KAROLINE
Ĝis!
EXT. – GUARAMIRANGA ĈEFPARKO
Ili elsaltis en la ĉefparko, kiu havis multajn manmetiaĵajn butikojn, kaj la geedzoj ekpensas viziti iun de vendejoj.
OSKARO
Ĉu vi bezonas viziti tiun butikon?
KAROLINE
Ja, sed ne prokrastu multe. Mi estas malsata.
OSKARO
En ordo! Sed ni ankoraŭ iros al la hotelo por lasi nian pakaĵojn. Ĝi estas tre peza.
KAROLINE
Ja! Konsentite!
INT. – GUARAMIRANGA MANMETIAĴA BUTIKO
Alvenante la butikon, ili vidas tre belaj manmetiaĵojn kaj la VENDISTO salutas ilin.
VENDISTO
Saluton, miaj karaj klientoj! Mi vidas, ke vi ŝatas nian manmetiaĵo. Kiun vi serĉas?
KAROLINE
Mi bezonas scii kiom ĉi tiu argilkaftaso kostas.
VENDISTO
Ha! Ĉi tiu taso estas dek-kvin da realoj. Ĉu vi bezonas aĉeti ĝin?
KAROLINE
Ja! Mi bezonas ĝin!
VENDISTO
Krome, ĉu vi interesas aĉeti la paketon da kafo? Ĝi estas ekskluziva de nia monto. Kostas dek da realoj.
KAROLINE
Ne nun. Ni bezonas ŝpari ĉi tiun vojaĝon.
La vendisto, kiu ne volas perdi la vendon, ekprezentas iun nemalakceptebla oferon.
VENDISTO
Mi diskonigas la kafon! Vi povas aĉeti ĝin per kvin da realoj! Ĉu vi interesas?
KAROLINE
Ja! Ni aĉetos ĝin! Dankon!
La geedzoj pagas la aĉetaĵon kaj Oskaro adiaŭas la vendiston.
OSKARO
Ĝis! Dankegon per sia diskonigo! Ni gustumos sian kafo hodiaŭ.
VENDISTO
Ĝis revido! Dankon per via vizito!
INT. – HOTELO
Post la aĉeto, ili iris en la hotelon por enskribiĝi. Alvenante la akceptejon, la AKCEPTANTO parolas al la geedzoj.
AKCEPTANTO
Saluton! Ĉu vi jam antaŭmendis unu ĉambron?
OSKARO
Ja! Ni rezervis unu ĉambron en la antaŭsemajno.
AKCEPTANTO
Bonege! Via ĉambro estas la dek-du, kiu lokas en la unua etaĝo.
OSKARO
Dankon!
La geedzoj supreniras la ŝtuparon kaj miras la vilaĝan dekoracion.
OSKARO
(mire)
Bela dekoracio! Mi ŝatas la ĉirkaŭaĵon.
KAROLINE
Mi ankaŭ! Tre hejmeca!
Poste, ili lasis la bagaĝon en la ĉambro, fermis ĝin kaj malsupreniris la ŝtuparon por eliri la hotelon.
EXT. – GUARAMIRANGA
Elirinte la hotelon, ili serĉis interesajn restoraciojn per du domvicojn.
OSKARO
Karulo, kion vi volas manĝi?
KAROLINE
(kuriozece)
Kiom diverseco! Mi volas manĝi ian diferenca! Impresu min!
OSKARO
Nepre!
Dum la serĉado, la edzo decidis impresi sian edzinon irante al la germana restoracio.
INT. – GERMANA RESTORACIO
Alvenante la restoracion, unu simpatia KELNERO priservas ilin.
KELNERO
(kontente)
Saluton! Mi estas kontenta, ĉar vi elektis manĝi en nia restoracio! Kion vi deziras manĝi ĉi tiam?
KAROLINE
(dube)
Mi ne scias ankoraŭ. Mia karulo, ĉu vi havas ion ideon pri ĉi tiu tagmanĝo?
OSKARO
(vidas la menuo)
Mi estas nedecidema, ĉar la menuo havas multajn opciojn. Kelnero, ni ne scias nun. Ĉu vi bonvolu sugesti?
KELNERO
Ja, mi sugestas kolbason kun mustardsaŭcon. Ĉi tiu manĝaĵo estas tre bongusta kaj servas du personojn.
OSKARO
Ĝi ŝajnas plezurigan! Ĉu ne, karulo?
KAROLINE
Ja! Mi volas gustumi ĝin!
KELNERO
En ordo, gesinjoroj!